welkom

Via deze website houden wij u op de hoogte van onze activiteiten in de politiek en van de kiesverenigingen ChristenUnie en SGP.

Reacties kunt u onder meer zenden aan mij, aan de steunfractieleden en aan de webmaster.
Jan Vincenten (fractievoorzitter ChristenUnie-SGP) 

Jan Vincenten, fractievoorzitter ChristenUnie-SGP


ChristenUnie: ik doe mee - campagne

ik doe mee, 2e kamerverk. 9-6-2010


CUPN17
     

Eindejaarstoespraak 17 december. 2009

kerkklokdinsdag 22 december 2009 22:03 De traditionele eindejaarstoespraak na afloop van de laatste gemeenteraadsvergadering van 2009, is dit jaar wederom uitgesproken door Cock Weerheim. Sinds 2006 wordt deze toespraak door de tweede voorzitter van de raad uitgesproken, al enkele jaren is dat Cock Weerheim. Cock keek in zijn toespraak terug naar de gebeurtenissen in het afgelopen jaar en keek vooruit. Onderstaand is de gehele bijdrage van Cock weergegeven.

Voorzitter, raad en aanwezigen.

Inspiratie is iets wat we goed kunnen gebruiken.
Bij de vraag over het wel of niet houden van een eindejaarstoespraak merkte iemand op:’ heb je nog inspiratie?’
De een of andere keer verschilt dat wel eens.
Zo gaat dat nu eenmaal met inspiratie.
Als je het hebt dan heb je ook wat!
Het is niet iets waarvoor je even Apeldoorn kan bellen….
Het is goed je af te vragen wat inspiratie eigenlijk is.
Iets ingegeven krijgen of zo? Geboeid raken?
Is het meer? Iets bijzonders?
Is het niet als het inademen van frisse lucht na benauwde omstandigheden.
Heerlijk fris.
Opfrissen en weer overzicht krijgen in dingen waar je mee bezig wilt zijn.
Opademen of op adem komen zeggen we dan.
Weer op stoom of kracht komen.
Zo geïnspireerd is wat anders dan opgeklopte drukdoenerij of zo.
Allerlei dingen kunnen inspireren; woorden die je leest of hoort dingen die je ziet en geluiden die je hoort…als muziek in de oren zeg maar.
We komen er op terug.

Het jaar 2009 was een jaar waar niet alleen in gemeenteland het nodige heeft gespeeld, maar ook in de persoonlijke omstandigheden van raads, collegeleden en wie ook maar in onze gemeente betrokken is, hebben zich vreugdevolle situaties voorgedaan en niet minder heel  verdrietige.
Op een avond als deze denken we daar aan terug.
Met name aan Monique Dekker en haar kinderen.
Het afgelopen jaar is niet zonder rimpeling en traan voorbijgegaan…….

Een jaar, het laatste jaar voor de verkiezingen, is er in gemeenteland veel gebeurd.
En of we er achteraf allemaal zo gelukkig mee waren; ik denk het niet.
In het politieke bedrijf kan het raar gaan en weten we dat er ook mensen in zijn betrokken
die de schaduw van de beschadiging ondergaan.
Waar we wel gezegd hebben op een gegeven moment: nu is het goed en genoeg we willen rust in de tent hebben.
Laten we op een nette manier dit laatste jaar met elkaar zien door te komen.
Vele vergaderingen van commissies en raad, heftige en minder heftige, zijn er weer geweest.
In die vergaderingen zijn er ook mooie dingen besproken en aangenomen.
Vergaderen met een nieuw college over de Trendnota, Kadernota, Begroting of het Centrum van Pijnacker.
Trendnota i.v.m. de windverwachtingen, Kadernota om onze grenzen te bepalen en de Begroting om in 2010 door te kunnen.
Een begroting waar het een en ander door een alternatief kon worden vervangen en waar andere zaken uitstel konden hebben.
Verder kwam aan de orde:
- ‘Grip op grote bouwprojecten’ van de rekenkamer.
- Burgerjaarverslag en behaalde score!
- Het stationsgebouw met wat deining.
- Brandweer en haar ontvlechting
- Centrum Pijnacker krijgt invulling.
- Aan Jeugd en Gezin wordt gewerkt.
- Oranjewijk niet alleen op de schop, maar waar ook kennelijk zoiets als een schop rondslingert en de burger het gevoel heeft op een schopstoel te zitten...
- En een steeds terugkerende zaak is het Gooland.
Hopelijk komen we er uit.

Kijkend naar het afgelopen jaar weten we dat we als ploeger niet altijd moeten omzien..
Tenminste niet bij alles.
Er zijn zaken waar we op terug komen of om blijvende aandacht vragen.
We kijken daarom vooruit naar het komende jaar 2010.
En als we daar naar kijken denken we allemaal aan verkiezingen.
Iedere partij maakt zich op om te komen tot kandidaatslijsten, verkiezingsprogramma,s worden geschreven of herschreven.
Partijen presenteren zich via de pers.
Het zal best een spannend jaar gaan worden.
Aan het begin van de periode zijn we begonnen met 6 partijen.
Gaande de rit werden het er 7.
Kan gebeuren.
Volgend jaar gaan we, naar het zich laat aanzien, naar negen fracties.
Dat is voor het eerst in de geschiedenis van de dorpen Pijnacker en Nootdorp.
Het zijn: CDA, VVD, PvdA, LPN, GroenLinks, Eerlijk-Alternatief, CU/SGP, D66 en TON.
Discussies gaan in allerlei verband nog al eens over eenheid, maar politiek lukt dat kennelijk nog niet zo goed….
Negen politieke stromingen in onze gemeente?
Nou ja, stromingen..?
De burger krijgt de taak om uit deze negen de verschillen te zoeken om daarna hopelijk een duidelijke keuze te kunnen maken.
Nogmaals het wordt best spannend en ook wel leuk denk ik.
Laten we gewoon blijven doen.
‘ Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ zei men wel.
Altijd zijn er weer die gaan voor: doe maar gek dan doe je al gewoon genoeg….
Goed, ongetwijfeld hebben we allemaal het goede voor onze gemeente voor.
Sociaal, liberaal, democratisch, burgerbetrokken, alternatief, groen, christelijk of zelfs trots het kan allemaal…
Eigenlijk zijn we allemaal een beetje trots op onze gemeente en gaan we er voor.
Als het riool kapot is vinden we allemaal dat het in orde moet komen.
Bij sociaal moeilijke omstandigheden vinden we allemaal dat er geholpen moet worden.
Als we ons in de openbare ruimte begeven graag allemaal zo veilig mogelijk.
Werk en werkgelegenheid vinden we allemaal.
Woongelegenheid voor de doelgroepen gaan we allemaal voor.
Goede infrastructuur is ook iets van ons allen.
Aandacht voor Milieu, Groen en Water heeft aller instemming.
En bij wetgeving graag handhaving vinden we toch allemaal?

We zijn aan het einde van het jaar 2009 gekomen.
Zo aan het einde, in de donkere maand december, gaan de mensen hun lichtjes weer voor de dag halen.
Beter dat hebben ze al.
Een kerstliedje zingt: “omdat het zo donker is”.
Eigenlijk al een heel oud gebruik.
Ook het onder veel geluid en bombarie overgaan van het oude naar het nieuwe jaar is een oud gebruik.
Het oude Zonnewende feest en het verdrijven van boze machten heeft zijn sporen nagelaten zou je kunnen zeggen.
De Klimaattop in Kopenhagen heeft het, zover ik weet, nog niet voor elkaar weten te krijgen om die gigantische vervuiling, wereldwijd in die nacht, in te dammen!
Ach, we verdienen er ook wat aan….
Overigens schiet het daar in Kopenhagen nog niet zo op; wat jammer is van al die energie die er in wordt gestoken.

De christelijke traditie heeft bij het zonnewendefeest al eeuwen geleden aansluiting gezocht om juist in die periode aandacht te vragen voor het Licht van het Evangelie.
De geboorte van Christus in ‘de stal’ van Bethlehem.
Die ‘stal’ of anders gezegd: in die bende.
Velen zijn daardoor geïnspireerd; dat wel.
Woorden en daden van deze Stalbewoner zijn voor velen als een programma.
Alsook Zijn doelbewuste komst.
Een komst die getuigt van leven, lijden, sterven…en ook van onderwijs; woorden die hout sneden en snijden.

O ja, nog even terug naar die inspiratie.
Bij het weer krijgen van een frisse kijk op de zaken voor je zelf, maar ook waar je als politieke partij mee bezig bent, geïnspireerd door wat dan ook,  is het vaak kenmerk dat het in de plaats komt van iets wat eerder was.
Oud, niet meer relevant, onder het stof geraakt misschien en/of versleten, uitgesleten…
Is het erg?
Een nieuwe kijk op de dingen krijgen is een hele verandering.
Bij een diep ingrijpende inspiratie kan er zomaar het een en ander veranderen.
‘’het oude is voorbijgegaan, ziet het is alles nieuw geworden…” (2 kor. 5:17)

Inspiratie dat kunnen we best wat van gebruiken volgend jaar.
Als kiezer straks in maart geboeid door een programma, maar ook als gekozene om er gestalte aan te geven
Een inspiratiebron!?
Misschien kunnen we uit dezelfde putten?

Tot slot.
Fijne en gezegende Kerstdagen, maar ook een voorspoedig 2010 is bij dezen een wens aan en voor ons allen hier.
Niet minder met en voor allen die bij ons horen.

C.Weerheim

«Terug